บทที่ 57 ฟาด!

วิสุณีย์ยืนยิ้มแห้งปล่อยให้เขาหอมแก้มโอบไหล่รู้สึกสะใจในทีเมื่อเหลือบหางตาเจอวิษณุยืนหงอยปานไก่ใกล้ตาย

"ต๊ายตาย ลูกเขยลูกสาวก็มาเหรอจ๊ะ ดูสิสมกันอย่างกับกิ่งทองใบหยกนะคะ ถ่ายเสร็จแล้วไปนั่งร่วมโต๊ะกับแม่นะตาชัชลูก" มารดาวิสุณีย์เดินมาอวยลูกสาวลูกเขยจงใจกระทบวิษณุให้ยอมจำนนและออกไปจากชีวิตลูกสาวเธอเส...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ